Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Η ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ


Η εθνική θρησκεία της Ιαπωνίας είναι ένα τεράστιο σύστημα δοξασιών, εθίμων και πρακτικών, που ονομάστηκαν αρκετά μεταγεσέστερα σιντό, για να διακριθούν από τις κινεζικής προέλευσης θρησκείες, το βουδδισμό (μπουτοντό) και τον κομφουκιανισμό. Μαζί με τον Χριστιανισμό, που έφτασε στην Ιαπωνία μετά το 1549, έχουμε ένα σύνολο τεσσάρων θρησκειών στο ιαπωνικό αρχιπέλαγος, που εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα (σελ. 225). [...]



Το αρχαίο σιντό επιφυλάσσει έναν ιδιαίτερο σεβασμό στους Καμίς, τις πανταχού παρούσες εκδηλώσεις του ιερού. Στην αρχή, οι Κάμις -είτε πρόκειται για δυνάμεις της φύσης,  είτε για ένδοξους προγόνους, είτε για απλά ιδέες- δεν είχαν ιερά. Η περιοχή τους σημαδευόταν μόνο στις εορταστικές τελετές τους. Καθώς το παραδοσιακό παραγωγικό σύστημα της Ιαπωνίας ήταν η γεωργία, επιβλήθηκαν οι εποχιακές τελετές και γιορτέ.ς Εκτός από τις συλλογικές τελετουργίες, υπάρχει επίσης και η ατομική σιντοϊστική λατρεία. Ο θεσμός του σαμανισμού και η λατρεία των πνευμάτων είναι πανάρχαια. Η κοσμολογία που συνδέεται μ' αυτές τις δοξασίες είναι αρχέγονη. Περιλαμβάνει μια κάθετη τριαδικότητα (ουρανός - γη - κάτω κόσμος των νεκρών) και μια οριζόντια δυαδικότητα (γη - Τοκόγιο ή άιώνιος κόσμος΄) του κόσμου (σελ. 227) [...]

Ο Κάμι αντιπροσωπεύεται συμβολικά μέσα στο ιερό από ένα έμβλημα (για παράδειγμα, ένας καθρέπτης συμβολίζει την Αματεράσου), ή, κάτω από την επίδραση του βουδδισμού, από ένα αγαλματίδιο. Στην τελετή ονομάζεται σινκό ή λιτανεία της ενορίας το έμβλημα του Κάμι περιφέρεται στη συνοικία. Μια εξευμενιστική  τελετή (τζισίν-σαι) γίνεται στην τοποθεσία μιας νέας οικοδομής αφού οι αναρίθμητοι Κάμις μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι κι έτσι είναι ανάγκη να εξευμενίζονται. Η εξάσκηση του σιντό, τόσο συλλογικά όσο και ατομικά σκιαγραφείται με τον όρο ματσούρι. Σύμφωνα με την παράδοση, το ιαπωνικό σπίτι διαθέτει κανιντάνα ή ιδιωτικό βωμό, στη μέση του οποίου βρίσκεται ένας ναός σε μινιατούρα. Εκεί καλούν τον Κάμι με τη βοήθεια συμβολικών αντικειμένων (σελ. 229). [...]

Η ΄λαϊκή θρησκεία' (μινκάν σινκό) της Ιαπωνίας, αν και έχει πολλά κοινά σημεία με το λαϊκό σιντό, είναι εντελώς ξεχωριστή. Διαθέτει ένα σύνολο ειδικών, εποχιακών και εξευμενιστικών τελετών, που το έχει δανειστεί από τις τρεις μεγάλες θρησκείες της Ιαπωνίας. Όντως, μπορρούμε να πούμε ότι ο Ιάπωνας ζει σαν κομφουκιανιστής, παντρεύεται σαν σιντοϊστής και πεθαίνει σαν βουδδιστής" (σελ. 230).


Αποσπάσματα από το βιβλίο των Mircea Elliade και Ioan P. Coyliano, Λεξικό των Θρησκειών, μτφρ. Ευαγγέλου Γαζή, εκδ. ΤΟ ΒΗΜΑ. 

Για να δείτε την παρουσίαση της δ.ε. 37 του Μαθήματος των Θρησκευτικών της Β΄ Λυκείου πατήστε ΕΔΩ