Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Εορτή των Γενεθλίων του Χριστού 2016

                                         
"Αυτός γάρ ενηνθρώπησείνα ημείς θεοποιηθώμεν" 
(Μεγάλου Αθανασίου)



Νικολάου Γ. Τσιρέβελου, Δρ. Θεολογίας
Λίγες σκέψεις για την εορτή


Σε λίγες μέρες πλησιάζει "η μητρόπολη των εορτών", τα Γενέθλια του Χριστού. Τα Χριστούγεννα αποτελούν πλέον μια γιορτή με γλυκερή και ρομαντική διάθεση, ενώ οι περισσότεροι μας τη συνδέουμε με ορισμένες "υποχρεωτικές" πράξεις φιλανθρωπίας για να απενοχοποιήσουμε πολλές φορές -όχι πάντα- το "εγώ" μας. Την ίδια στιγμή που μιλάμε για τις πράξεις και το παράδειγμα του αλτρουϊσμού, προχωράμε στη λατρεία των ημερών, την υπερ-κατανάλωση. Όσοι βέβαια μπορούμε. Γιατί πολλοί είναι αυτοί που κρύβουν το πρόσωπο της ανέχειας νοσταλγώντας έναν άλλον τρόπο ζωής. Όπως και να έχει, σίγουρα τα παραπάνω λόγια είναι τετριμένα και χιλιοεπωμένα. Έχετε δίκιο.

Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι αν το μήνυμα της εορτής των Γενεθλίων του Χριστού έχει κάποια θέση στη σύγχρονη ζωή μας. Μιλάει στις καρδιές μας και εμπνέει για αλλαγές;

Αν ναι, ας επισημάνουμε τη σπουδαιότητά του.


Αν όχι, ας προσπαθήσουμε να διερωτηθούμε το γιατί; Μήπως γιατί το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι ανεπίκαιρο; Μήπως γιατί έχει αλλάξει ο τρόπος ζωής; Μήπως, μήπως, μήπως...


Δε θα προσπαθήσω άμεσα να σας δώσω τις απαντήσεις. Σκέφτηκα να μιλήσουν και πάλι οι Πατέρες και οι Άγιοι της Εκκλησίας καθώς και οι ποιητές και οι καλλιτέχνες.

Έτσι στην ανάρτηση αυτά σας παρουσιάζω ένα υλικό με ένα απόσπασμα από ομιλία του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, ένα ποίημα της καλής φίλης και συναδέλφισσας Κατερίνας Τσιλιλή, το χριστουγεννιάτικο μήνυμα του νυν Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστασίου, μια ταινία μικρού μήκους κι ένα τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά. Καθώς και πολλές εικόνες των Γενεθλίων του Χριστού από όλον τον κόσμο!

Πριν ξεκινήσουμε, όσοι έχετε διάθεση μπορείτε να "επισκεφθείτε" 20 διάσημους πίνακες με θέμα τα Χριστούγεννα. Απλά ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Το λοιπόν, ξεκινάμε.

Το παρακάτω εξαιρετικό βίντεο του πολύ καλού συναδέλφου θεολόγου Γιάννη Μπάλτου μας παρουσιάζει πολλούς όμορφους πίνακες ζωγραφικής από πολλές εποχές και από όλον τον κόσμο με θέμα τα "Γενέθλια του Ιησού Χριστού".


Η σκέψη μου αποβλέπει στο να αναζητήσουμε το όλο ζήτημα θεολογικά, κοινωνικά και πολιτιστικά. Πάμε για την τελευταία συνάντηση-ανάρτηση της χρονιάς! 

Ι. Το θεολογικό μήνυμα

"Μυστήριο παράξενο και παράδοξο αντικρύζω. Φωνές ποιμένων φθάνουν μέχρι τ’ αυτιά μου. Δεν παίζουν σήμερα με τις φλογέρες τους κάποιο τυχαίο σκοπό. Τα χείλη τους ψάλλουν ύμνο ουράνιο.
Οι άγγελοι υμνολογούν, οι αρχάγγελοι ανυμνούν, ψάλλουν τα χερουβείμ και δοξολογούν τα σεραφείμ. Πανηγυρίζουν όλοι βλέποντας τον Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς.
Σήμερα η Βηθλεέμ μιμήθηκε τον ουρανό: αντί για αστέρια δέχθηκε τους αγγέλους. αντί για ήλιο, δέχθηκε τον ήλιο της δικαιοσύνης. Μη ζητάς να μάθης πώς. «Όπου γαρ βούλεται Θεός, νικάται φύσεως τάξις».
Εκείνος λοιπόν το θέλησε. Και το έκανε. Κατέβηκε στη γη και έσωσε τον άνθρωπο. Όλα συνεργάστηκαν μαζί του γι’ αυτό τον σκοπό.
Σήμερα γεννιέται αυτός που υπάρχει αιώνια, και γίνεται αυτό που ποτέ δεν υπήρξε. Είναι Θεός και γίνεται άνθρωπος. Γίνεται άνθρωπος, και πάλι Θεός μένει. [...]

Πήρε το σώμα μου. Μου προσφέρει το Πνεύμα του. Μου χαρίζει τον θησαυρό της αιώνιας ζωής παίρνοντας αλλά και δίνοντάς μου: παίρνει τη σάρκα μου για να με αγιάση. μου δίνει το Πνεύμα του για να με σώση. [...]


Αλλά πρόσεξε και κάτι ακόμη:
Δεν έπλασε ο Κύριος κάποιο άλλο σώμα για να εμφανισθή στη γη. Προσέλαβε το σώμα του ανθρώπου για να μη φανή ότι περιφρονεί την ύλη από την οποία δημιουργήθηκε ο Αδάμ. Ήρθαν έτσι, Θεός και άνθρωπος, σε μυστική ένωσι. Κι ο διάβολος, που είχε υποδουλώσει τον άνθρωπο, τράπηκε σε φυγή.
Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, αλλά γεννιέται σαν Θεός. Αν προερχόταν, όπως εγώ, από ένα κοινό γάμο, πολλοί θα θεωρούσαν απάτη τη γέννησί του. Γι’ αυτό γεννιέται από παρθένο. γι’ αυτό διατηρεί τη μήτρα της άθικτη. γι’ αυτό διαφυλάττει την παρθενία της ακεραία: για να γίνη ο παράξενος τρόπος της γεννήσεως αιτία ακλόνητης πίστεως. [...]


Ελάτε λοιπόν να γιορτάσουμε. Ελάτε να πανηγυρίσουμε. Είναι παράξενος ο τρόπος της γιορτής - όσο παράξενος είναι κι ο λόγος της γεννήσεως του Χριστού.
Σήμερα λύθηκαν τα μακροχρόνια δεσμά.
Ο διάβολος καταντροπιάσθηκε.
Οι δαίμονες δραπέτευσαν.
Ο θάνατος καταργήθηκε.
Ο παράδεισος ανοίχθηκε.
Η κατάρα εξαφανίσθηκε.
Η αμαρτία διώχθηκε.
Η πλάνη απομακρύνθηκε.
Η αλήθεια αποκαλύφθηκε.
Το κήρυγμα της ευσεβείας ξεχύθηκε και διαδόθηκε παντού.
Η βασιλεία των ουρανών μεταφυτεύθηκε στη γη.
Οι άγγελοι συνομιλούν με τους ανθρώπους.
Όλα έγιναν ένα. 
Γιατί;
Γιατί κατέβηκε ο Θεός στη γη κι ο άνθρωπος ανέβηκε στους ουρανούς. Κατέβηκε ο Θεός στη γη και πάλι βρίσκεται στον ουρανό. Ολόκληρος είναι στον ουρανό κι ολόκληρος στη γη. Έγινε άνθρωπος κι είναι Θεός. Είναι Θεός κι έλαβε σάρκα. Κρατιέται σε παρθενική αγκαλιά, και στα χέρια του κρατεί την οικουμένη.


Τρέχουν κοντά του οι μάγοι. Τρέχουμε κι εμείς. Τρέχει και τ’ αστέρι για να φανερώση τον Κύριο του ουρανού. Μα... κι εκείνος τρέχει. Τρέχει προς την Αίγυπτο. Και φαίνεται βέβαια πως πηγαίνει εκεί για ν’ αποφύγη την επιβουλή του Ηρώδη" (Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, Εις το Γενέθλιον του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού")

ΙΙ. Ο Ιησούς Χριστός ως πρόσφυγας 


Ο Ιησούς τρέχει προς την Αίγυπτο. Είναι πρόσφυγας. Από βρέφος αντιμετώπισε την προσφυγιά και την απειλή της ζωής. Έτσι όμως βίωσε τον ανθρώπινο πόνο ολότελα.
Συγχρόνως μας έδειξε τον τρόπο για την ειρηνική αντιμετώπιση των προβλημάτων και την απλόχερη αγκαλιά και συμφιλίωση με τον συνάνθρωπό μας.

Οι Χριστιανικές Εκκλησίες και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών διαρκών υπενθυμίζουν αυτή την αλήθεια. Χαρακτηριστικό είναι το βίντεο που ετοιμάστηκε το προηγούμενο έτος.


ΙΙΙ. Το βίωμα των Χριστουγέννων
Άραγε που να είναι ο Θεός απέναντι σε όλη αυτή την κατάσταση και τον πόνο; Μου το ρωτάτε συνέχεια. Για να δούμε όμως τι λένε οι ποιητές.

"Υπάρχεις, Θεέ μου; Και αν υπάρχεις που είσαι;
χάνονται άνθρωποι εδώ,
άλλοι σε αναζητούν και άλλοι σε απαρνιούνται
άλλοι νομίζουν ότι Σε βρήκαν μέσα από αυταπάτες...
ένα Σου βλέμμα και όλα παίρνουν ζωή
ένας Σου ψίθυρος και όλα κινούνται...
Χριστούγεννα και όλοι Σε έχουν ξεχάσει...
τους θάμπωσαν τα φώτα και τα στολίδια...
το αστέρι σου το κάνανε φωτεινή επιγραφή και τη φάτνη Σου εμπορικό κέντρο...
υπάρχεις Θεέ μου ... και είσαι στις καρδιές των παιδιών γιατί μόνο εκείνα
μπορούν
να νιώσουν Χριστούγεννα
υπάρχεις Θεέ μου ... και είσαι στις καρδιές των φτωχών, γιατί μόνο εκείνοι εκτιμούν τα δώρα Σου
υπάρχεις Θεέ μου ... και είσαι στις καρδιές των αδύναμων γιατί για εκείνους είσαι μεγαλοδύναμος
και τέλος υπάρχεις Θεέ μου... γιατί δεν ξεχνάς κανέναν ακόμη και αυτούς που σε έχουν ξεχάσει"
(Κατερίνας Τσιλιλή, Μέρες διττές).



IV. Μια χριστουγεννιάτικη (κι όχι μόνο) έξοδος από τη λήθη της ανθρωπιάς

Η ταινία του Θοδωρή Παπαδουλάκη για τα Χριστούγεννα.



V. Μια άλλη θεώρηση της εορτής των Χριστουγέννων - η θεολογική και εκκλησιαστική κατανόηση

Σε όλα αυτά τα ερωτήματά σας ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Αναστάσιος από τη γειτονική Αλβανία μας παραδίδει μέσα από την πλούσια εκκλησιαστική και ιεραποστολική του εμπειρία το νόημα των Χριστουγέννων. Νομίζω ότι τα λόγια είναι περιττά!



VI. Πέρα από την υποκρισία με σκοπό τη συνάντηση

Κλείνοντας την ανάρτηση αυτή, θα ήθελα να σας κεράσω για τις ευχάριστες συναντήσεις μας αλλά και τις προσπάθειές σας όλους αυτούς τους μήνες, ένα τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά.

Μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου εύχομαι σε εσάς και τις οικογένειές σας Καλά Χριστούγεννα και Ευλογημένο το Νέο έτος της χρηστότητος του Κυρίου!!!

Χρόνια σας πολλά!!! 

"Και του χρόνου", που λέμε εδώ στη Ρόδο!!!