Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Μήνυμα Χριστουγέννων (2016) του Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστασίου (κείμενο και video)


Photo:
 + Αναστάσιος
Αρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας
 ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2016
Ανατροπή της αλαζονείας
 «Ἑαυτὸν ἐκένωσεν...» (Φιλιπ. 2:7)
«Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν»(Ησ. 9:6)
    Οι αλήθειες που αναδύονται από την εορτή των Χριστουγέννων αιφνιδιάζουν. Συνήθως, η γαλήνη, η παιδική αθωότητα, η ευφροσύνη, η αγάπη, η δοξολογία, και η ελπίδα μαγνητίζουν την προσοχή. Υπάρχει όμως και κάτι που συχνά παραβλέπεται: η ανατροπή της αλαζονείας, μιας ροπής που κατά κανόνα οδήγεί το ανθρώπινο γένος σε φοβερές συγκρούσεις, τραγωδίες και αδιέξοδα.
   Ο Χριστός «οὐκ ἦλθεν ἐν κόμπῳ ἀλαζονείας», (Α’ Κλήμεντος), υπογραμμίζει ο αποστολικός πατήρ Κλήμης Ρώμης. Τα γεγονότα που σχετίζονται με την έλευση του Θεανθρώπου, καταργούν, με τρόπο εκπληκτικό, με το ακτινοβόλο πρόσωπο του θείου Βρέφους, το γόητρο της αλαζονείας. Ο Ανέκφραστος, ο Απερινόητος και Παντοδύναμος Θεός, προσλαμβάνοντας την ανθρώπινη φύση, δεν επιλέγει τη μορφή ενός καταξιωμένου σοφού, ενός ρωμαλέου γίγαντα, ενός ισχυρού αυτοκράτορα. Έρχεται ως βρέφος, ως αθώο παιδί. Και κατόπιν, σε όλη τη διάρκεια της ζωής Του, «ἑαυτὸν ἐκένωσεν, μορφὴν δούλου λαβών» (Φιλ. 2:7). Αντιστάθηκε σε κάθε τύπο αλαζονείας: στην επηρμένη εξουσία του Ηρώδη, τη θρησκευτική υπεροψία των Φαρισαίων και Γραμματέων, την κυβερνητική υπερηφάνεια του Πιλάτου.

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Εορτή των Γενεθλίων του Χριστού 2016

                                         
"Αυτός γάρ ενηνθρώπησείνα ημείς θεοποιηθώμεν" 
(Μεγάλου Αθανασίου)



Νικολάου Γ. Τσιρέβελου, Δρ. Θεολογίας
Λίγες σκέψεις για την εορτή


Σε λίγες μέρες πλησιάζει "η μητρόπολη των εορτών", τα Γενέθλια του Χριστού. Τα Χριστούγεννα αποτελούν πλέον μια γιορτή με γλυκερή και ρομαντική διάθεση, ενώ οι περισσότεροι μας τη συνδέουμε με ορισμένες "υποχρεωτικές" πράξεις φιλανθρωπίας για να απενοχοποιήσουμε πολλές φορές -όχι πάντα- το "εγώ" μας. Την ίδια στιγμή που μιλάμε για τις πράξεις και το παράδειγμα του αλτρουϊσμού, προχωράμε στη λατρεία των ημερών, την υπερ-κατανάλωση. Όσοι βέβαια μπορούμε. Γιατί πολλοί είναι αυτοί που κρύβουν το πρόσωπο της ανέχειας νοσταλγώντας έναν άλλον τρόπο ζωής. Όπως και να έχει, σίγουρα τα παραπάνω λόγια είναι τετριμένα και χιλιοεπωμένα. Έχετε δίκιο.

Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι αν το μήνυμα της εορτής των Γενεθλίων του Χριστού έχει κάποια θέση στη σύγχρονη ζωή μας. Μιλάει στις καρδιές μας και εμπνέει για αλλαγές;

Αν ναι, ας επισημάνουμε τη σπουδαιότητά του.

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

2.2 Εργασία (από τη δουλεία στη δημιουργία) - Γ΄ Λυκείου



Μην εκμεταλλεύεσαι ποτέ τον μισθωτό (Δευτ. 24, 14)


Εισαγωγή
Ο Μέγας Βασίλειος έγραφε παραστατικά για τους πλούσιους ότι μοιάζουν με εκείνους που μπαίνουν πρώτοι σ' ένα θέατρο, πιάνουν όσα περισσότερα άδεια καθίσμαtα μπορούν και κατόπιν δεν αφήνουν τους άλλους να καθίσουν. Έχω την αίσθηση ότι αυτή η εικόνα περιγράφει με εύστοχο τρόπο την παντοτινή αδικία των ολίγων -αριθμητικά- πλούσιων απέναντι στους δισεκατομμύρια φτωχούς του πλανήτη.

Ωστόσο προκύπτει ένα ερώτημα, το οποίο εσείς το θέσατε στην τάξη. Είναι κακό πράγμα η εργασία και η επίτευξη μεγάλου κέρδους;

Τις θρησκευτικές και χριστιανικές θέσεις για την αντίθεση μεταξύ πλούτου και φτώχειας τις αναπτύξαμε στις προηγούμενες συναντήσεις μας. Πλέον θα προχωρήσουμε στη διερεύνηση του θέματος της εργασίας.

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Η ομιλία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου


Η ομιλία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου κατά τη διάρκεια της τελετής αναγόρευσής του σε Επίτιμο Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (Καλαμάτα, 15-12-2016).

Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα σύντομο απόσπασμα από την ομιλία του, το οποίο θεωρώ ότι είναι μεστό νοημάτων, περιγράφει με πατερική διάκριση το ορθόδοξο βίωμα και τεκμηριώνει θεολογικά τη συτμμετοχή των Ορθοδόξων στος οικουμενικούς διαλόγους.

Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα, ενώ την ομιλία μπορείτε να την παρακουλουθήσετε στο επόμενο βίντεο:

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

2.2 Ανταμοιβή - Β΄ Λυκείου


"Έτσι θα βρεθούν οι τελευταί­οι πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίοι. 
Γιατί πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι ε­κλεκτοί" 
(Μτθ. 19, 30)

Νικολάου Γ. Τσιρέβελου, Δρ. Θεολογίας
Εισαγωγή
Στις δύο τελευταίες συναντήσεις μας περιηγηθήκαμε στους ιερούς χώρους και τα σύμβολα των μεγάλων και ζωντανών θρησκειών και ανακαλύψαμε στη σημασία της ιερότητας στη ζωή των πιστών μέσα από ένα σύντομο εικονικό ταξίδι. Πλέον θα προχωρήσουμε λίγο παρακάτω. Θα προσπαθήσουμε να δούμε πως θρησκεύουν οι άνθρωποι και ποια είναι η χριστιανική απάντηση απέναντι στα ορμέμφυτα θρησκευτικά ένστικτα του ανθρώπου. Ο Θεός ανταμοίβει τον "καλό" πιστό, όταν υπακούει στις εντολές Του; Κι αν ναι, με ποιους τρόπους; Και τι συμβαίνει όταν ο πιστός δεν υπακούει στον Θεό;

Στην αναζήτησή μας αυτή θα αλλάξουμε λίγο τη μέθοδό μας. Η έρευνά μας δε βασισθεί στις εικόνες αλλά κυρίως στη μελέτη κειμένων.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν.

1. Βαθμίδες ηθικής ωριμότητας
Το παρακάτω κείμενο περιγράφει με μεστό τρόπο τα βαθύτερα αίτια και κίνητρα των ανθρώπων που καθορίζουν τις πράξεις τους στη σχέση τους με το θείο και κατ' επέκταση τον συνάνθρωπο. 

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Προς μια Διορθόδοξη συνεργασία στον ιεραποστολικό αγρό. Προϋποθέσεις και δυνατότητες


Νικολάου Γ. Τσιρέβελου, Δρ. Θεολογίας

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Πάντα τα Έθνη, τεύχ. 139 (Ιουλ.-Σεπ. 2016), σελ. 16-20

Το άρθρο μπορείτε να το δείτε και εδώ στο ACADEMIA.EDU

Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, που συγκλήθηκε στην Κρήτη τον Ιούνιο του 2016, σήμανε τον αγώνα για ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στο Μήνυμά της Συνόδου αναδείχθηκε το χρέος της Εκκλησίας για μαρτυρία της Βασιλείας του Θεού και της αγάπης Του σε ολάκερη την οικουμένη[1]. Με σαφήνεια εξάλλου υπογραμμίσθηκε ότι στην αποστολή της Εκκλησίας «ὀφείλουν νά συμμετέχουν πᾶσαι αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι μέ τόν δέοντα σεβασμόν εἰς τήν κανονικήν τάξιν»[2]. Συγχρόνως, προτάθηκε  η δυναμικότερη συνεργασία και κοινή δράση των μελών των τοπικών Εκκλησιών σε ποικίλους τομείς του καθημερινού εκκλησιαστικού και κοινωνικού βίου με στόχο τη φανέρωση της ενότητας της Ορθοδοξίας[3].

Ο ιδιαίτερος χώρος της ορθόδοξης χριστιανικής μαρτυρίας στα κόσμο (ιεραποστολή) αποτελεί πρόσφορο έδαφος για την καλλιέργεια, ανάπτυξη και καρποφορία μιας διορθόδοξης συνεργασίας∙ δηλαδή της συνεργασίας των Ορθοδόξων που προέρχονται από διαφορετικές τοπικές εκκλησίες, είναι φορείς μιας ιδιαίτερης πολιτιστικής παράδοσης και ζούνε στον ίδιο τόπο. Το παρόν άρθρο αποσκοπεί στο να εξετάσει και να αναδείξει με συντομία τις προϋποθέσεις, τις δυνατότητες και τα οφέλη της κοινής ορθόδοξης μαρτυρίας σε περιβάλλοντα μη ορθόδοξα ή μη χριστιανικά.

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

2.2 Λατρεία - Α΄ Λυκείου


"ἐν ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τὸν Θεόν"
(Ψλ. 67,27)
Νικολάου Γ. Τσιρέβελου, Δρ. Θεολογίας
Εισαγωγή
Στη χριστιανική θεολογία η πίστη γίνεται κατανοητή και βιώνεται ως σχέση εμπιστοσύνης του ανθρώπου προς τον Θεό. Έτσι ο άνθρωπος βιώνει τον Θεό ως Πατέρα που του αφήνεται και αισθάνεται ασφάλεια μαζί Του.
Μια βασική έκφραση της πίστης είναι η λατρεία.

1. Η λατρεία ως έννοια στον καθημερινό κοινωνικό χώρο
Η λατρεία βέβαια δεν αποτελεί χαρακτηριστικό μόνο των θρησκειών. Εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους στην καθημερινότητα.  Για να δούμε μερικούς.

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

2.1 Πλούτος - Γ΄ Λυκείου (Θ.Ε. 2η: Προκλήσεις)

"Μη μαζεύετε θησαυρούς πάνω στη γη, όπου τους αφανίζει ο σκόρος και η σκουριά [...] 
να μαζεύετε θησαυρούς στον ουρανό, όπου δεν τους αφανίζουν ούτε ο σκόρος ούτε η σκουριά" (Μτθ. 6, 19-20)

Νικολάου Γ. Τσιρέβελου, Δρ. Θεολογίας
Εισαγωγή
Οι φετινές πρώτες συναντήσεις μας είχαν ως θέμα τη στάση και τις προτάσεις της Χριστιανικής εκκλησίας και των μεγάλων και ζωντανών θρησκευμάτων του πλανήτη απέναντι στην επιστημονική πρόοδο, την τεχνολογική εξέλιξη, στα ηθικά ζητήματα που ανακύπτουν από τα σύγχρονα επιτεύγματα της βιοιατρικής καθώς και στην επιταχυνόμενη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.

Στην επόμενη θεματική μας ενότητα θα ασχοληθούμε με τις σύγχρονες προκλήσεις σε ποικίλα κοινωνικά ζητήματα. Πιο συγκεκριμένα θα ασχοληθούμε σε μεγάλο εύρος με θέματα που αναφέρονται στην εργασία, τη συμβίωση και την επανάσταση. Όμως, η αρχή θα γίνει με την έννοια του πλούτου.

Ποια είναι η θέση των θρησκειών και ειδικότερα του Χριστιανισμού απέναντι στον πλούτο; 
Οι θρησκείες υπάρχουν για να αγωνίζονται απέναντι στην κοινωνική αδικία και εκμετάλλευση;
Μήπως οι θρησκείες λειτουργούν υπέρ των πλουσίων;
Ποιες δράσεις λαμβάνουν οι θρησκείες για να ανακουφίσουν τον ανθρώπινο πόνο;
Αυτά και άλλα πολλά στις επόμενες δύο συναντήσεις μας.