Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

3.4 Ταυτότητα - Α΄ Λυκείου (2017-18)


"ἐποίησέν τε ἐξ ἑνὸς πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ παντὸς προσώπου τῆς γῆς" 
(Πρ. Απ. 17, 26)
Εισαγωγή
Σε προηγούμενες αναρτήσεις μας γνωρίσαμε ότι η Εκκλησία φανερώνεται στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, όπου όλοι οι χριστιανοί ενώνονται με τον Χριστό και τον συνάνθρωπό τους κοινωνώντας από το ίδιο Ποτήριο. Την ενότητα αυτή που βιώνουν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί προσπαθούν να τη μαρτυρήσουν στον κόσμο μέσα από διάφορες πρωτοβουλίες, όπως του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με απώτερο σκοπό τη συμφιλίωση των πάντων και την ειρηνική συνύπαρξη.

Για να επιτευχθεί η ενότητα χρειάζεται αγώνας και ο αγώνας εξαρτάται από τις προσωπικές επιλογές μας. Οπωσδήποτε όμως ο αγώνας και η μαρτυρία δε σημαίνουν σε καμία περίπτωση άρνηση της ταυτότητά μας και της παράδοσής μας. 
Ωστόσο, ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τις προσωπικές επιλογές;
Στη χριστιανική θεολογία πως εκφράζεται το άνοιγμα προς τον άλλον;
Οι θεολογικές αναφορές είναι χρήσιμες για τις καθημερινές μας σχέσεις;
Εν τέλει, πως μπορεί να είναι ενωμένοι άνθρωποι της καθημερινής ζωής, οι οποίοι ανήκουν σε διαφορετικές ταυτότητες, χρησιμοποιούν διαφορετικές γλώσσες, εντάσσονται σε διαφορετικές εθνικές ομάδες, κοινωνίες, πολιτισμούς;
  Το θέμα της ταυτότητας θα μας απασχολήσει στη σημερινή ανάρτηση και θα προσπαθήσουμε να το διερευνήσουμε με βάση τις χριστιανικές θεολογικές προϋποθέσεις.

1. Χαρίσματα που έχουν οι μαθητές/ μαθήτριες ως μοναδικές και ανεπανάληπτες προσωπικότητες.
 Στο τετράδιο σας γράψτε ένα πράγμα για τον εαυτό σας που σας αρέσει, όπως χαρίσματα, δεξιότητες, επιτεύγματα. Σε μια διπλανή στήλη περιγράψτε κάτι που επιθυμείτε να αλλάξετε.
Υπάρχουν κοινά στοιχεία μεταξύ σας;

Έχετε όλα τα ίδια χαρίσματα;

Επιθυμείτε όλοι να αλλάξετε το ίδιο πράγμα;

Τελικά αν και όλοι μας είμαστε άνθρωποι, ωστόσο διαφέρουμε μεταξύ μας σε πολλά στοιχεία -είτε θετικά είτε αρνητικά- του χαρακτήρα μας.


2. Η έννοια του προσώπου στη χριστιανική θεολογία και ανθρωπολογία.
 Στον Χριστιανισμό η ιδιαιτερότητα και κάθε ανθρώπου δηλώνεται με τον όρο "πρόσωπο". Τι σημαίνει αυτός ο όρος θεολογικά; Μήπως έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά;
   Η κάθε ομάδα διαβάζει το κείμενο της από τον Φ.Μ.. Αναζητάει λέξεις κλειδιά και στη συνέχεια προσπαθεί να καταγράψει τον ορισμό της λ.  πρόσωπο με τη θεολογική (ορθόδοξη) σημασία του, που θα τη βοηθήσει να συντάξει τον ορισμό.    
    Έχω περιέργεια να ακούσω τι γράψατε.
   Πάμε τώρα να διαβάσουμε την ετυμολογία της από λεξικό του Μπαμπινιώτης (2002) και να κάνουμε τις συγκρίσεις μας.
Τι σημαίνει τελικά "πρόσωπο" στην Ορθόδοξη χριστιανική θεολογία;


3. Το άνοιγμα του προσώπου προς τον άλλον. Ο ρόλος της θρησκευτικής ταυτότητας/ιδιοπροσωπίας.
Όμως ποια είναι η δυναμική του προσώπου σήμερα και σε τι διαφέρει η λέξη πρόσωπο από το προσωπείο;
Για να κατανοήσουμε τη δυναμική του προσώπου σήμερα, θα διαβάσουμε τη φράση του Θ. Ν. Παπαθανασίου «Ο άνθρωπος είναι νησί. Πελάγη ολόκληρα βρίσκονται ανάμεσα στον καθένα μας και στους άλλους». 
Με αφορμή τον ορισμό της λέξης πρόσωπο και όσα έχουμε επισημάνει για το θέμα μας, θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε τα παρακάτω ερωτήματα, αφού πρώτα τα συζητήσετε ανά δύο.

   Πόσο σημαντικός είναι ο άλλος για την ταυτότητά μου; 
   Τι μπορεί να διακινδυνεύσει κάποιος/κάποια με το άνοιγμα προς τον άλλο; 
  Η θρησκεία αποτελεί στοιχείο της ιδιοπροσωπίας/ταυτότητας ενός ανθρώπου;

4. Οι διαφορές των προσώπων ως στοιχείο πολιτισμού και ποικιλομορφίας. 
Φθάνουμε σιγά σιγά στο τέλος των αναζητήσεών μας.
 Ακούμε το τραγούδι και παρακολουθούμε το βίντεο των Ηνωμένων Εθνών, United 7 Billion Actions





Στη συνέχεια, ακούμε το κοντάκιο της εορτής της Πεντηκοστής.


Τι ακούσατε στο κάθε βίντεο;
Τι σκέφτεστε για το θέμα των στίχων;
Τι θα θέλατε να ρωτήσετε; 

Ποια είναι τελικά η ταυτότητα των χριστιανών;
Επίλογος
Η ταυτότητά μας είναι είναι η κοινή μας φύση και ο κοινός προορισμός που δίνει ο Θεός με σκοπό ο άνθρωπος να χρησιμοποιήσει τη λογική και την ελευθερία του και να μεταμορφώσει το οικείο του περιβάλλον, ώστε να γίνει αθάνατος. Δηλαδή ένας μικρός θεός.



Όμως, ό άνθρωπος δε βιώνει αυτό το ταξίδι αόριστα και τυφλά. Οδηγός του είναι ο ίδιος ο Χριστός. Ο Υιός του Θεού έγινε ολότελα άνθρωπος. Βίωσε τις χαρές και τις λύπες της καθημερινής ανθρώπινης ζωής. Στο Σταυρό απάνω άπλωσε τα χέρια και αγκάλιασε το διαφορετικό, τον κόσμο όλο.Με την ανάστασή Του κατάργησε το θάνατο, ανοίγοντας το δρόμο για να τού μοιάσει κάθε άνθρωπος βιώνοντας την νίκη του κακού στη κοινωνία και νικώντας το θάνατο στη συντέλεια του αιώνος τούτου.



Όμως αυτή η πορεία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Προχωρά μεταξύ ωδίνων και οδυνών. Για να νικήσει ο άνθρωπος το κακό και να απελευθερωθεί από το θάνατο χρειάζονται τα όρια και ο νόμος, όχι ως είδωλο αλλά ως οδηγός που διαρκώς απελευθερώνει.

Αυτό το θέμα όμως θα μας απασχολήσει στην επόμενη συνάντησή μας, όπου θα έχουμε και τη σχετική ανάρτηση!

Για να δείτε μια παλιότερη ανάρτησή μας, πατήστε εδώ